Filters

CD van de week

 

In de afgelopen twee weekenden hebben we in huize Gjaltema naar de trilogie van the Lord of the Rings gekeken. Drie avondvullende filmklassiekers met schitterende filmmuziek van Howard Shore en o.a. een prachtige song van Enya, ‘May it be’. London Grammar is een groep die toen nog niet bestond, maar wat had die prachtige stem van zangeres Hannah Reid daar ook prachtig ingepast. Ik ben niet in de ban van de ring, maar wel van die prachtige stem van London Grammar’s  Hannah Reid, die heeft me aardig te pakken.

Afgelopen vrijdag 7 april hadden we eindelijk de instore met onze rootsheld Michael McDermott! Met nota bene z’n 10e album (‘Willow springs’, dat vorig jaar uitkwam) maakte hij flinke indruk op ons en onze klanten. Vorig jaar bracht hij in eigen beheer deze geweldige verzamel cd uit met de originele titel ‘XXV’, inderdaad 25 jaar vakmanschap verdeeld over twee schijven.

 

Ik zal maar direct met de deur in huis vallen: the eagle has landed!!! Hij werd me aangereikt door de Nederlandse ‘kleinzoon’ van Townes van Zandt, u kent hem inmiddels wel denk ik, Robin Ploegstra. Hij had deze cd 1 x besteld om ff te checken. Nou, bij mij gingen er direct  alarmbellen af, wat ‘n plaat!

Als de herfst je overvalt, is er gelukkig een comfortabele jas die Martyn Joseph heet. Gevoerd met warme songs en eentje die moeiteloos over je schouders glijdt. Eind 2012 kocht ik ‘dit merk’ voor het eerst en die zit zo lekker dat ik hem echt nooit meer weg doe, ‘Songs for the coming home’ heette die.

Mariah Carey – Merry Christmas
Graag kijk ik deze week even in de achteruitkijkspiegel van de muziek. Ruim 20 jaar geleden kwam dit album uit, 1994 om precies te zijn. Er is nog geen Kerst voorbijgegaan zonder dat dit album te horen was in huize Gjaltema. Traditiegetrouw wordt onze kerstboom met de kerst-cd van Mariah Carey opgetuigd.

De release was op z’n verjaardag, afgelopen vrijdag. Een bijzonder droevige ervaring is het om te horen dat dit creatieve icoon twee dagen later overleed, ons allemaal toch wel een beetje in shock achterlatend. De eerste ‘song’ heet ‘Blackstar’ (een fascinerende video ook) en duurt bijna 10 minuten, vol met sfeer van vervreemding en dood. Maar Bowie’s focus neemt ons mee naar een oase halverwege de song. Als je de tekst erbij pakt (zwarte glimmende letters op mat zwart papier) vallen er toch een paar puzzelstukken op hun plek.

Frank Sinatra – Watertown

U denkt wellicht, wat een verrassende keuze voor de cd van de week, Frank Sinatra. Dit album ‘Watertown’ zag ik jaren geleden als een lp staan (in een betere wereld zou deze in elke platenkast moeten staan) in het muziekblad ‘Lust for life’.

De afgelopen maand ben ik twee keer naar The Wood Brothers geweest, de eerste show van de Europese tour in de Oosterpoort in Groningen en de laatste show van de tour, in Lux in Nijmegen.
Nu vind ik, zoals jullie vast al eens gemerkt hebben, The Wood Brothers echt geweldig. Maar ik was ook heel aangenaam verrast door het voorprogramma dat de broers dit jaar hadden meegenomen, Carsie Blanton.

Deze week is William Clark Green dan eindelijk aan de beurt, ‘the lucky bastard’. Ik had wederom nog nooit van deze gast gehoord maar ben aangenaam verrast. Ringling road is alweer z’n vierde album.

Heerlijk om weer eens één van m’n  90’s favorieten van stal te halen. Mary Chapin Carpenter was één van de artiesten die in de jaren ‘90 de country van een alternatief gezicht voorzag. Met een mix van uptempo songs en mooie ballads was ik al gauw verslingerd aan haar muziek. Met name dit album uit ‘94 vind ik nog steeds erg mooi. Net zo mooi als de plaat ervoor ‘Come on, come on’.