Filters

CD van de week

Martyn Joseph is in de laatste jaren uitgegroeid tot één van m’n favorieten. Deze Springsteen van Wales heeft net als Bruce een sociaal geweten en laat dat transparant in z’n songs doorschemeren. Doordat zijn muziek hem overal op aarde heeft gebracht, liep hij ook tegen vele humanitaire misstanden aan. Hij richtte daarom vorig jaar de ‘Let yourself Trust’ op waarmee hij geld inzamelt voor kleine projecten waarmee hij weer wat lucht brengt in het leven van deze mensen. Hij nam tien songs van hemzelf opnieuw op en voegde daar het vlammende ‘Luxury of despair’ als nieuw song aan toe.

Zo halverwege december 2014 kreeg ik ineens de nieuwe cd van Ryan Bingham via de post opgestuurd, van hemzelf nota bene! Ik was aangenaam verrast aangezien de cd dit jaar zou uitkomen. Een week later belde onze importeur dat ze ‘Fear and Saturday night’ binnen hadden in hun magazijn. Snel bestellen dus want Bingham is bij ons een roots-held uit de eredivisie!!

Onlangs mocht ik even aanschuiven in het Top 2000 Café. Man wat was het er gezellig, allemaal muziekliefhebbers die dan door Don Leon Blokhuis bijgespijkerd worden met leuke weetjes. Dagelijks is er dan iemand, meestal een bekende Nederlander, die een artiest in het zonnetje zet. Nu dus een Smildeger. Want welk onrecht heeft deze lijst nu weer getroffen…op slechts 1172 staat ‘Wedstrijd’ van Bram Vermeulen (en hij zakt ook nog flink). Het is toch werkelijk niet te geloven dat die man zo laag staat in deze lijst der lijsten. Wat een cultuurbarbaren!!

Zoals jullie allen weten, hebben we sinds vorig jaar een enthousiast bemanningslid erbij gekregen op de cd-afdeling, Robin Ploegstra. Vorig jaar wist hij menig nietsvermoedende muziekliefhebber te verrassen met Bobby Long’s vorige twee albums. En nu tipte hij ons dat de nieuwe in aantocht was op 7 augustus… Nu kon ik hem op mijn beurt weer verrassen met dit nieuwe album, door die al op 9 juli binnen te halen…haha (29 jaar connecties doen soms wonderen).

Heerlijk om weer eens één van m’n  90’s favorieten van stal te halen. Mary Chapin Carpenter was één van de artiesten die in de jaren ‘90 de country van een alternatief gezicht voorzag. Met een mix van uptempo songs en mooie ballads was ik al gauw verslingerd aan haar muziek. Met name dit album uit ‘94 vind ik nog steeds erg mooi. Net zo mooi als de plaat ervoor ‘Come on, come on’.

In 1987, ik werkte nog maar net op cd-afdeling, kwam van Bryan Adams de opvolger van het megasucces ‘Reckless’ uit. Ik hoorde Jan nog met Gerrie erover praten, dat ie qua verkoop wat tegenviel. In diezelfde tijd zat ik ook op een jeugdclub in Beilen (Ora et labora) en croste ik op m’n brommer elke donderdag op en neer hier naar toe. Dat deed ik met een cassettebandje met daarop nummers van Richard Marx en deze plaat van Bryan Adams. Ik draaide dit bandje grijs. De combinatie van onvervalste rock ‘n roll songs gecombineerd met serieuzer werk vond en vind ik nog steeds te gek.

Afgelopen april stonden Sander en Arnout in de grote zaal van de Nieuwe Kolk, dat was vet kicken want het was echt een weergaloos optreden. Samen met collega’s  Gerrie en Robin hebben we daar even flink van genoten. Van hun optreden afgelopen april in de Oosterpoort te Groningen is deze opname gemaakt.  Deze 13 songs ‘In stereo’ geven mooi weer wat je van een avondje Tangarine kunt verwachten, twee rasechte muzikanten die feilloos op elkaar ingespeeld zijn en twee stemmen die bijna als één combineren.

Afgelopen weekend waren we op de cd-afdeling getuige van iets sensationeels. Nog nooit eerder vlogen er zoveel cd’s in twee dagen de deur uit!! Wat er aan de hand was? Adele…who else?!! Gelukkig waren we er goed op voorbereid, met voor ons de grootste bestelling ooit. Natuurlijk gaf die geweldige eerste single ‘Hello’ iedereen volop vertrouwen en is die inmiddels (in recordtempo) de hit van het jaar. Maar hier is toch duidelijk meer aan de hand. In alle rust heeft ze aan ‘25’ gewerkt en heeft ze ‘21’achter zich gelaten, een album dat de muziekindustrie finaal op z’n kop zette.

Na een aantal Nederlandstalige albums komt JW Roy weer met een echt Americana album, iets waar hij al veel lovende kritieken mee oogstte. Dit keer in misschien wel de mooiste cd-verpakking van dit jaar, een boek van maar liefst 155 pagina’s. Als je een boek begint met een acht pagina’s tellend verhaal over Townes van Zandt, dan heb je bij mij sowieso al een streepje voor. Zo staat dit boek vol met verhalen over artiesten (Townes van Zandt, John Hiatt, Hank III, Guy Clark en Dale Watson) om er maar even een paar te noemen.

In 2013 vroeg een muziekliefhebber me of we de nieuwe June Tabor ook al binnen hadden. Verbaasd reageerde ik van, oh is er een nieuwe dan? Die bleek onder de naam Quercus uit te zijn en het album zat op het ECM platenlabel.